Estúpido cupido

Wyobraź sobie San Andrés w 1962 roku — konserwatywne, uporządkowane miasteczko, gdzie dobre maniery i zasady moralne decydują o każdej plotce. Wszystko zmienia się, gdy do miejscowego klasztoru trafia nowa zakonnica. Jej obecność wyzwala lawinę uczuciowych zawirowań: skrywane zauroczenia wychodzą na jaw, rodzinne napięcia nabierają dramatyzmu, a sąsiedzkie intrygi zyskują komiczny wydźwięk. Estúpido cupido miesza styl telenoweli z ironią komedii — melodramatyczne sceny i przesadzone gesty spotykają się tu z błyskotliwym humorem i retro estetyką lat 60. Dlaczego warto obejrzeć? Bo to rzadkie połączenie soap opery i lekkiej komedii, które nie boi się śmiać z własnego melodramatu. Klimat serialu budują pastelowe kostiumy, nostalgiczną muzykę i sceny pełne napięcia, ale bez ciężkiego tonu — idealne, jeśli lubisz seriale o miłości, skandalach w małym miasteczku oraz postaciach, które szybko wchodzą do głowy. Reżyseria i obsada grają tu na uczuciach widza, ale robią to z humorem i czułością, unikając taniej tantry i taniego moralizatorstwa. Jeden sezon zamyka historię — dobre rozwiązanie dla tych, którzy szukają zgrabnej, zamkniętej opowieści do wieczornego seansu. Dla fanów komedii obyczajowych i retro telenowel Estúpido cupido to lekka, wciągająca podróż przez miłość, hipokryzję i małomiasteczkowe plotki — bez spoilerów, za to z wieloma uśmiechami.